Shirley

Shirley Netten is 2 keer mee geweest, de laatste keer in 2001

Tranen rollen over mijn
gezicht
ik kan er niet meer tegen
ik doe mijn ogen dicht
was je maar hier
en niet daar
waren wij maar samen
met elkaar
dan zou ik zeggen
hoeveel ik van
je hou

Daphne
—————

“Lieve Shirley”

Je mooie blonde haren,
je glimlach op je gezicht.
Je lieve, zachte stemmetje,
is op zich al een gedicht.

Toch wil ik je nog wat zeggen,
maar geen woord kan beschrijven.
Hoeveel ik je zal missen,
waarom mocht jij niet blijven?

Voor jou was het leven een strijd,
die je tot het einde bent aangegaan.
Helaas overwon de ziekte,
en moet ons nu alleen laten staan.

Nooit meer samen lachen,
nooit meer samen huilen.
Nooit meer samen praten,
nee, nu moet ik alles gaan verschuilen.

Wat zal ik het missen,
om jou vriendin te zijn.
Het is moeilijk te bevatten,
en het doet ook zo’n pijn.

Je had gewoon een hart van goud,
was er voor alles en iedereen.
Waarom kon jij niet aan onze zijde blijven,
en liet je ons alleen?

Tja, vele vragen en weinig antwoorden,
ik weet niet meer wat ik moet zeggen tegen jou.
Ik zal je heel erg missen,
want ik gaf heel veel om jou.

Lieve Shirley,
in mijn hart blijf je altijd.
Rust nu maar zacht,
want voorbij is nu die strijd.

Jolanda Schutte 7 mei 2001
————–

nog een mooi gedichtje

in de nacht hoor ik je stem.
en dan droom ik dat ik bij je ben.
we zitten in weide met mooie bloemen
waar we elk hun naam van noemen.

ik pluk de mooiste bloem
en ik zie je niet, jij bent verdwenen
het was een vergeet-me-niet!

van Daphne voor Shirley.